

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۰۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۰۹
گر گل کارم بیتو نروید جز خار
ور بیضهٔ طاوس نهم گردد مار
ور بر گیرم رباب بر درد تار
ور هشت بهشت برزنم گردد چار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به ناامیدی از عدم شکوفایی و زیبایی در زندگی اشاره میکند و میگوید که اگر زیباییها و لذتها (نظیر گل و بیضه طاووس) به دست نیایند، نتیجه آن میتواند زشتی و درد باشد. او از تلاش خود برای ایجاد زیبایی و لذت در زندگی سخن میگوید، اما به این نتیجه میرسد که این تلاشها ممکن است به شکست و ناکامی ختم شود. در نهایت، شاعر حسرت چهار بهشت را میکشد که به جهت ناکامیهایش به دست نخواهد آورد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
