

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۱۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۱۲
گر رنگ خزان دارم و گر رنگ بهار
تا هردو یکی نشد نیامد گل و خار
در ظاهر خار و گل، مخالف دیدار
بر چشم خلاف دید، خندد گلزار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضاد میان بهار و خزان اشاره میکند و بیان میکند که در عین حال که ظاهر گل و خار متفاوت است، در عمق وجود آنها یکی هستند. این تضاد نمایانگر واقعیتهای زندگی است که هنگام مواجهه با ظواهر، گاهی نمیتوان به باطن رسید. در نهایت، شاعر به این نکته میپردازد که درک عمیق تر از این تفاوتها، زیبایی و خنده را در گلزار زندگی به ارمغان میآورد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
