رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۱۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۱۴
گوش ما را بی‌دم اسرار مدار
چشم ما را بی‌رخ دلدار مدار
بزم ما را بی‌می خمار مدار
ما را نفسی بیخودت ای یار مدار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به اهمیت مؤلفه‌های محبت و عشق در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که بدون وجود دلدار، اسرار زندگی بی‌معناست و چشم از روی او نمی‌تواند روشنی ببیند. همچنین، بزم و جشن بدون شراب عشق نمی‌تواند جالب باشد و وجود محبوب ضروری است تا انسان دچار حالاتی متعالی و بی‌خود شود. این ابیات حال و هوای نیاز و longing به معشوق را به تصویر می‌کشد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.