

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۳۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۳۹
ای عشق نخسبی و نخفتی هرگز
در دیدهٔ خفتگان نیفتی هرگز
باقی سخنی هست نگویم او را
تو نیز نگوئی و نگفتی هرگز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق سخن میگوید که هرگز نمیخوابد و در دل خفتگان نیز راهی ندارد. او تأکید میکند که عشق فراتر از کلمات است و نیازی به بیان ندارد. در واقع، عشق وجودی است دائم و پایدار که هرگز خاموش نمیشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
