

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۴۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۴۵
بازآمدم اینک که زنم آتش نیز
در توبه و در گناه و زهد و پرهیز
آوردهام آتشی که میفرماید
کای هرچه به جز خداست از جا برخیز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر با بازگشت خود بر این نکته تاکید میکند که در توبه و گناه، زهد و پرهیز همواره آتش درونیاش را شعلهور کرده است. او آتشی به همراه دارد که به او فرمان میدهد تا هر چه جز خداست، از دل و جان خود دور کند. این شعر نمایانگر تلاش شاعر برای رهایی از وابستگیها و جستجوی خداوند است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
