رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۴۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۴۷
بنمای بمن رخ ای شمع طراز
تا ناز کنم نه روزه دارم نه نماز
تا با تو بوم مجاز من جمله نماز
چون بی‌تو بوم نماز من جمله مجاز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از معشوق خود می‌خواهد که رخ خود را به او بنماید تا بتواند از زیبایی‌اش لذت ببرد. او اذعان می‌کند که نه روزه‌دار است و نه به نماز اهمیت می‌دهد، زیرا نزد معشوق، تمام اعمال عبادی‌اش معنای دیگری می‌یابد. در حقیقت، وجود معشوق برای او اصلی‌ترین عبادت و جاودانگی است و بدون او، تمامی کارهایش بی‌معنا می‌شود.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.