

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۶
حاجت نبود مستی ما را به شراب
یا مجلس ما را طرب از چنگ و رباب
بیساقی و بیشاهد و بیمطرب و نی
شوریده و مستیم چو مستان خراب
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به این نکته اشاره میکند که نیازی به شراب و جشن و ساز و آواز برای مستی و شور و حال ندارد. او و دوستانش بدون حضور ساقی و شاهد و موسیقی، به طور طبیعی در حالت شیدایی و مستی قرار دارند. این حالت از یک احساس درونی و عمیق ناشی میشود که از دل و جانشان برخاسته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
