

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۶۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۶۳
مائیم و هوای یار مه رو شب و روز
چون ماهی تشنه اندر این جو شب و روز
زین روز و شبان کجا برد بو شب و روز
خود در شب وصل عاشقان کو شب و روز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به longing و عشق عمیق خود به محبوب اشاره میکند. او مانند ماهی تشنه، به دنبال وصال یار است و احساس میکند که وجودش در این شب و روزها به یار وابسته است. شاعر میپرسد که این شب و روزهای تکراری، چگونه میتوانند بوی وصال را به همراه داشته باشند و از خود میپرسد در این شبهای وصال عاشقان، کجاست؟
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
