رباعی شمارهٔ ۹۶۳

مائیم و هوای یار مه رو شب و روز

چون ماهی تشنه اندر این جو شب و روز

زین روز  و شبان کجا برد بو شب و روز

خود در شب وصل عاشقان کو شب و روز