

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۶۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۶۵
معشوقهٔ ما کران نگیرد هرگز
وین شمع و چراغ ما نمیرد هرگز
هم صورت و هم آینه والله که وی است
این آینه زنگی نپذیرد هرگز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به توصیف معشوقی میپردازد که هرگز از دیدگاه او دور نمیشود و همیشه حاضر و درخشنده است. او با اشاره به شمع و چراغ، بیان میکند که عشق و نور این معشوق همیشه باقی و پایدار خواهد بود. در نهایت، او تأکید میکند که معشوق هم صورت و هم آینه است و این رابطه به گونهای است که هیچ تغییر و زنگ زدگی بر نمیدارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
