

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷۳
یک شب چو ستاره گر نخسبی تا روز
تابد به تو اینچنین مه جانافروز
در تاریکیست آب حیوان تو مخسب
شاید که شبی در آب اندازی پوز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: مولانا در این رباعی به شب و خواب میپردازد و برای انسان تأکید میکند که در شب، بیدار بماند و به تفکر و contemplation مشغول شود. او اشاره میکند که در تاریکی، همانند آب حیات، نشانههایی وجود دارد که باید آنها را کشف کرد. بیداری و مراقبت در این شب ممکن است راهی باشد برای دستیابی به نور و آگاهی در زندگی.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
