رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷۴
آمد آمد ترش ترش یعنی بس
میپندارد که من بترسم ز عسس
آن مرغ دلی که نیست در بند قفس
او را تو مترسان که نترسد از کس
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به بیان اهمیت آزادی و دل شجاع می‌پردازد. او تأکید می‌کند که اگر دل کسی آزاد باشد، هیچ ترسی نمی‌تواند او را محدود کند. با وجود تهدیدات و موانع، روح آزاد همواره مستقل و بی‌باک باقی می‌ماند، و هیچ نیرویی قادر به ترساندن آن نخواهد بود.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.