

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷۷
از روز قیامت جهانسوز بترس
وز ناوک انتقام دلدوز بترس
ای در شب حرص خفته در خواب دراز
صبح اجلت رسید از روز بترس
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر مخاطب را به هشدار دربارهٔ عواقب قیامت و انتقام الهی دعوت میکند. او از انسان میخواهد که به بیداری و خودآگاهی برسد و در برابر حرص و طمع، هوشیار باشد. در نهایت، به او یادآوری میکند که زمان مرگ نزدیک است و باید از غفلت بیدار شده و به واقعیتهای زندگی توجه کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
