

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷۶
از حادثهٔ جهان زاینده مترس
وز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس
این یکدم عمر را غنیمت میدان
از رفته میندیش وز آینده مترس
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به ما یادآور میشود که از الفت و تغییرات دنیای پیرامون نترسیم و در برابر آنچه ناپایدار است، بیاعتنا بمانیم. او تأکید میکند که عمر کوتاه ما ارزشمند است و باید آن را غنیمت بشماریم. در نهایت، مولانا از ما میخواهد که به گذشته و آینده فکر نکنیم و بر لحظهٔ حال تمرکز کنیم.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
