

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۸۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۸۱
دارد به قدح می حرامی که مپرس
یک دشمن جان شگرف حامی که مپرس
پیشم دارد شراب خامی که مپرس
میخواند مرمرا به نامی که مپرس
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به حال و هوای خود از مصرف شراب و عشق و تجربههای عمیق انسانی اشاره میکند. او از یک دشمن سرسخت و در عین حال حامی سخن میگوید و این تضاد را به خوبی نشان میدهد. همچنین، در این شعر به احساسات و نامهایی قدسی که او را به عالم معنوی میخواند اشاره شده است، بدون آنکه به جزئیات آن بپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
