

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۰۸۶
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۶
هله زیرک هله زیرک هله زیرک زوتر
هله کز جنبش تو کار همه نیکوتر
بدوان از پی مردان بنگر از چپ و راست
جسته از سنگ ستاره ز قمر مه روتر
یک به یک پیش تو آیند چو از جا بروی
همچو من بسته کمرها ز شکر خوش خوتر
در گلشن بگشاید ز درون صورت عشق
صورتش چون گل سرخ از گل تر خوش بوتر
عشق داوود شود آهن از او نرم شود
شیر آهو شود آن جا و از او آهوتر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تاثیرات و برکات عشق و خلوص نیت میپردازد. او به شتاب و زودباشی در رسیدن به حقیقت و زیباییهای عشق دعوت میکند و میگوید که با هر گام در این مسیر، بهترینها رقم میخورد. عشق میتواند موجودات را متحول کند و زیباییهای تازهتری را نمایان سازد. در اینجا اشاره به ویژگیهای الهی عشق و قدرت آن در ایجاد تغییرات در دلها و زندگیها نیز آمده است. شاعر همچنین به ارتباط نزدیک عشق با الهام و زیبایی اشاره کرده و جاذبههای آن را ستایش میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
