

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۱۶
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۶
ای سخت گرفته جادوی را
شیری بنموده آهوی را
از سحر تو احولست دیده
در دیده نهادهای دوی را
بنمودهای از ترنج آلو
کی یافت ترنج آلوی را
سحر تو نمود بره را گرگ
بنموده ز گندمی جوی را
منشور بقا نموده سحرت
طومار خیال منطوی را
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به سحر و جادوگری اشاره میکند که نگاه آدمی را به دنیای دیگری میبرد؛ دنیایی که در آن واقعیتها به شکلهای دیگر جلوهگر میشوند. او از تغییر صورتها و احوالات در اثر این جادو سخن میگوید، بهطوریکه شیر به آهویی تبدیل میشود و بره به گرگ. شاعر با ادبیات استعاری این جادو را به تغییر در تقدیر و قضا مرتبط میکند و به مخاطب توصیه میکند که در برابر این توهمات تسلیم نشود و به درک عمیقتری از حقیقت برسد. در نهایت، او بر لزوم هوشیاری و گشودن زبان معنوی تأکید میکند و از غفلت دوری میجوید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
