

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۱۶۷
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۶۷
مست توام نه از می و نه از کوکنار
وقت کنارست بیا کو کنار
برجه مستانه کناری بگیر
چون شجر و باد به وقت بهار
شاخ تر از باد کناری چو یافت
رقص درآمد چو من بیقرار
این خبر افتاد به خوبان غیب
تا برسیدند هزاران نگار
لاله رخافروخته از کُه رسید
سنبله پا به گل از مرغزار
سوسن با تیغ و سمن با سپر
سبزه پیادهست و گل تر سوار
