

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۱۸۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸۸
الا ای شمع گریان گرم میسوز
خلاص شمع نزدیکست شد روز
خلاص شمعها شمعی برآمد
که بر زنگی ظلمتهاست پیروز
نهان شد ظلم و ظلمتها ز خورشید
نهان گردد الف چون گشت مهموز
شنو از شمس تأویلات و تعبیر
چو اندر خواب بشنیدی تو مرموز
چنین باشد بیان نور ناطق
نه لب باشد نه آواز و نه پدفوز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ روشنگری و نورانیت است که از طریق شمع به تصویر کشیده میشود. شمع با اشکهایش میسوزد و به نابودی ظلمت و تاریکی کمک میکند، زیرا نورش توانایی پیروزی بر زنگی ظلمتها را دارد. در ادامه، از شمس به عنوان مرشد و منبع راهنما یاد میشود که با آگاهی و برکاتش، انسان را به سمت نور و روشنایی هدایت میکند. این شعر به جستجوی حقیقت و آمادگی برای درک معانی عمیقتر زندگی اشاره دارد و بر اهمیت نور و آگاهی تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
