

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۳۲۵
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲۵
عشق خامش طرفهتر یا نکتههای چنگ چنگ
آتش ساده عجبتر یا رخ من رنگ رنگ
برق آن رخ را چه نسبت با رخان زرد زرد
تنگ شکر را چه نسبت با دل بس تنگ تنگ
مه برای مشتری بر تخت دل بر تخت دل
صد هزاران جان حیران گرد تختش دنگ دنگ
کوه طور جانها سودای او سودای او
اندر آن که بهر لعلش میجهد جان سنگ سنگ
صیقل عشق ورا بگزین که تا از آینه ات
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیباییها و جذابیتهای عشق میپردازد و آن را به اشکال مختلف توصیف میکند. او بر این باور است که عشق، پدیدهای عمیق و شگفتانگیز است که میتواند جانها را به حرکت درآورد و به عشق ورزیدن دعوت کند. در این میان، جمال محبوب و تأثیر آن بر دلها و جانها را یادآور میشود و به سادگی و لطافت عشق اشاره میکند که چگونه میتواند زنگارها را زدوده و در دل نور بیفشاند. همچنین، او در پی کشف و وصال به محبوب خود است و اهمیت عشق را در زندگی انسانی بیان میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
