

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۴۹۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۹۴
افتادم افتادم در آبی افتادم
گر آبی خوردم من دلشادم دلشادم
بر دف نی بر نی نی یک لحظه بیگارم
بر خم نی بر می نی پیوسته بنیادم
در عشق دلداری مانند گلزاری
جان دیدم جان دیدم دل دادم دل دادم
می خوردم می خوردم در شهرت می گردم
سرتیزم سرتیزم پربادم پربادم
گر خودم گر جوشن پیروزم پیروزم
گر سروم گر سوسن آزادم آزادم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجربه عشق و شادی ناشی از آن میپردازد. او به حالتی اشاره میکند که در آن از زندگی و عشق لذت میبرد و گویی در دریای شور و شوق غرق شده است. با توصیف حالاتی چون افتادن در آب و خوشیهای نیت، حس نشاط و آزادی را به تصویر میکشد. شاعر همچنین به ارتباط خود با مولای خود اشاره میکند و در جستجوی ارشاد و راهنمایی است. در نهایت، او به جستجوی حقیقت و درک عمیقتری از زندگی میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
