دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۵۳۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۸
بر آن بودم که فرهنگی بجویم
که آن مه رو نهد رویی به رویم
بگفتم یک سخن دارم به خاطر
به پیش آ تا به گوش تو بگویم
که خوابی دیده‌ام من دوش ای جان
ز تو خواهم که تعبیرش بجویم
ندارم محرم این خواب جز تو
تو بشنو ای شه ستارخویم
بجنبانید سر را و بخندید
سری را که بداند مو به مویم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل در جستجوی فرهنگی است که به او زیبایی و شناختی عمیق از معشوقش بدهد. او خواب خاصی را دیده و از معشوق می‌خواهد که تعبیر آن را برایش بیان کند، زیرا تنها او می‌تواند مفهوم خوابش را درک کند. شاعر احساس می‌کند که وجودش انعکاسی از عشق و زیبایی است و به نوعی در بازی و نقش‌های قلبی معشوقش قرار دارد. او به رابطه عمیق و پیچیده میان خود و معشوق اشاره می‌کند، که بر اساس عشق و شناخت متقابل شکل می‌گیرد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.