

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۸۷۳
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۷۳
دانی که کجا جویی ما را به گه جستن
در گردش چشم او آن نرگس آبستن
در دل چو خیال او تابد ز جمال او
دل بند بدراند او را نتوان بستن
طفل دل پرسودا آغاز کند غوغا
پستان کریم او آغاز کند جستن
دل ز آتش عشق او آموخت سبک روحی
از سینه بپریدن هر ساعت برجستن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستوجو و شناسایی معشوق اشاره دارد و به خواننده میگوید که عشق و زیبایی معشوق را باید در چشمان او جستجو کرد. دل عاشق نمیتواند به سادگی از عشق او بگذرد و همچون کودکی که به دنبال محبت است، دائم در پی یافتن محبت و جمال اوست. عشق او روح دل را سبک میکند و دل را به پرواز و جستوجو وامیدارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
