

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۹۱۲
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱۲
بیا ساقی می ما را بگردان
بدان می این قضاها را بگردان
قضا خواهی که از بالا بگردد
شراب پاک بالا را بگردان
زمینی خود که باشد با غبارش
زمین و چرخ و دریا را بگردان
نیندیشم دگر زین خورده سودا
بیا دریای سودا را بگردان
اگر من محرم ساغر نباشم
مرا لا گیر و الا را بگردان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی میخواهد که نوشیدنیاش را به گردش درآورد و اوضاع را تغییر دهد. او در این درخواست به قضا و قدر اشاره میکند و خواهان تحولاتی از بالا است. مولانا میگوید که دیگر نمیخواهد درگیر افکار و احساسات باشد و دل خود را از آشفتگیها رها کند. او به دنبال شرابی است که او را سرشار و آزاد کند و از ساقی میخواهد که شرایط را به گونهای فراهم آورد که درونش آرامش یابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
