

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۹۱۳
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱۳
به باغ آییم فردا جمله یاران
همه یاران همدل همچو باران
صلا گفتیم فردا روز باغ است
صلای عاشقان و حق گزاران
در آن باغ بتان و بت پرستان
هزاران در هزاران در هزاران
همه شادان و دست انداز و خندان
همه شاهان عشق و تاجداران
به زیر هر درختی ماه رویی
زهی خوبان زهی سیمین عذاران
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از جمع دوستان و یارانش سخن میگوید که قرار است فردا به باغی زیبا و پر از نشاط بروند. در این باغ، همه شاد و خندان هستند و عشق و زیبایی به وضوح حس میشود. او توصیف میکند که در زیر درختان، چهرههای زیبایی چون ماه و عطر گلها مشام را نوازش میکند. به نظر میرسد این مکان نماد عشق و دوستی است و شاعر به استقبال روزی پر از شادی و وصال میرود. در این فضا، حسادت و غم وجود ندارد و همه به یکدیگر عشق میورزند و از زیباییهای طبیعی لذت میبرند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
