

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۹۱۹
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱۹
عشق است بر آسمان پریدن
صد پرده به هر نفس دریدن
اول نفس از نفس گسستن
اول قدم از قدم بریدن
نادیده گرفتن این جهان را
مر دیده خویش را بدیدن
گفتم که دلا مبارکت باد
در حلقه عاشقان رسیدن
ز آن سوی نظر نظاره کردن
در کوچه سینهها دویدن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف عشق و پرواز روح میپردازد. او بیان میکند که عشق به معنای رهایی از قید و بندهای دنیوی و گسستن از نفس و قدم است. در این مسیر، دل از جهان مادی میگذرد و به جستجوی حقیقت میپردازد. شاعر به مخاطب میگوید که عشق او را به حلقه عاشقان میرساند و دعوت میکند تا به عمق این تجربه معنوی برسد. در نهایت، دل از دنیای مادی به دنیای معنوی فرار کرده و زندگی حقیقی را در ارتباط با آفریدگار مییابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
