

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۹۲۹
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۲۹
ای عربده کرده دوش با من
می خورده و کرده جوش با من
ای جان به حق وصال دوشین
در خشم چنین مکوش با من
گر با تو ز من بدی بگفتید
با بنده بگو مپوش با من
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به معشوق خطاب میکند و از او میخواهد که در خشم و ناراحتیاش با او در میان بگذارد و بروز خشم نکند. او از معشوق میخواهد که اگر چیزی بد دربارهاش گفته شده، آن را با خود او در میان بگذارد و پنهان نکند. حال و هوای شعر، عاشقانه و دعوت به وصال و گفتگو است، و شاعر از ارتباط صمیمانه و بیپرده صحبت میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
