

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۱۲۷
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۲۷
یا صغیر السن یا رطب البدن
یا قریب العهد من شرب اللبن
هاشمی الوجه ترکی القفا
دیلمی الشعر رومی الذقن
روحه روحی و روحی روحه
من رآی روحین عاشا فی بدن
صح عند الناس انی عاشق
غیر ان لم یعرفوا عشقی به من
اقطعوا شملی و ان شئتم صلوا
کل شیء منکم عندی حسن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف معشوقی میپردازد که ویژگیهای ظاهری خاصی دارد و عشقش را به او ابراز میکند. او از عشقش سخن میگوید و از احساسات عمیق خود نسبت به معشوقش مینویسد، بهگونهای که دیگران شاید از این عشق خبر ندارند. شاعر همچنین به این نکته اشاره میکند که با وجود جدایی و فراق، زیباییهای معشوقش در ذهن و دلش باقی مانده و به نوعی میتوان گفت که عشقش به او، تاثیر عمیق و همیشگی بر زندگیاش دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
