

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۱۲۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۲۸
ابشر ثم ابشر یا مؤتمن
اقترب الوصل و افنی المحن
فاجتمعوا نقضی ما فاتنا
من سکر یلقبام الفتن
قد قدم الساقی نعم السقا
قد قرب المنزل نعم الوطن
کار تو این است که دل پروری
پرورش آمد همه کار چمن
خلدک الله لنا ساقیا
انت لنا البر ولی المنن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر، دعوت به خوشحالی و امیدواری است؛ گویا به مؤمنان بشارت میدهد که زمان وصال و فرار از مشکلات نزدیک است. تصویرهایی از استراحت و شکرگزاری در کنار آب و نیکویی، به ذهن متبادر میشود. شاعر ضمن تأکید بر لزوم پرورش دلها، از خوش گوار بودن و شیرینی زندگی سخن میگوید. با دعوت به دوری از حرفهای زائد و بهرهگیری از فرصتها، بر اهمیت نوشیدن و لذت بردن از زندگی تأکید میشود. این شعر به نوعی رویایی از رهایی از غم و رسیدن به شاد کامی را تداعی میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
