

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۳۳۹
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۳۹
ایا گم گشتگان راه و بیراه
شما را باز میخواند شهنشاه
همیگوید شهنشه کان مایید
صلا ای شهره سرهنگان به درگاه
به درگاه خدای حی قیوم
دعا کردن نکو باشد سحرگاه
بپیوندید پیوند قدیمی
چو هی چفسیده بر دامان الله
چو یوسف با عزیز مصر باشید
برون آیید از زندان و از چاه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به گمراهان و دور ماندگان از حقیقت اشاره میکند و آنان را به بازگشت به درگاه الهی دعوت میکند. او میگوید که در سحرگاه دعا کردن نیکوست و باید به پیوند قدیمی خود با خداوند بازگشت. با مثالی از داستان یوسف، شاعر بر این نکته تأکید میکند که باید از زندان گمراهی و چاه نادانی خارج شوند. او به فضل و محبت الهی اشاره میکند و به همگان هشدار میدهد که وقت بازگشت به سر منزل ایمان و حقیقت فرارسیده است. در اشاره به بالاترین مقام و نور حقیقت، شاعر از مردم میخواهد که سجدهکنان در محضر معشوق حاضر شوند و خود را از قید محدودیتها آزاد کنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
