

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۴۱۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۱۸
ای جان ای جان فی ستر الله
اشتر میران فی ستر الله
جام آتش درکش درکش
پیش سلطان فی ستر الله
ساغر تا لب میخور تا شب
اندر میدان فی ستر الله
چشمش را بین خشمش را بین
پنهان پنهان فی ستر الله
یاری شنگی پروین رنگی
آمد مهمان فی ستر الله
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به تسبیح و راز الهی اشاره دارد و وضعیت مستی و شادی را در وصف بادهنوشی و مهر و محبت پروردگار به تصویر میکشد. شاعر با بیان حالتی عاشقانه و ناشناس از دلدادگی به معشوق، به پنهانسازی عواطف و حال در زیر پوشش ستر الهی اشاره میکند. در این جریان، یاری به رنگ پروین مهمان شده و مستی و شادی را با آرامش و سادگی به تصویر میکشد. همچنین، دعوتی به نوشیدن باده و لذتبردن از زندگی بهخصوص در برهههای خاصی از آن، با شور و شوقی خاص در شعر ملموس است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
