

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۷۴۳
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۴۳
رو رو که از این جهان گذشتی
وز محنت و امتحان گذشتی
ای نقش شدی به سوی نقاش
وی جان سوی جان جان گذشتی
بر خور هله از درخت ایمان
کز منزل بیامان گذشتی
در آب حیات رو چو ماهی
کز غربت خاکدان گذشتی
از برج به برج رو چو خورشید
کز انجم آسمان گذشتی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، از عبور روح از دنیای مادی و امتحانات و رنجهای آن سخن میگوید و به حال روح اشاره دارد که به سوی حقیقت و آرامش میرود. او به مسیر انتقال روح از جسم به معانی عمیقتر میپردازد و از منزلگاههای مختلف عبور میکند، همچون ماهی در آب حیات و خورشید در آسمان. در نهایت، شاعر به خاموشی و سکوت اشاره میکند که در آن مرحله، روح از تمامی ناراحتیها و دغدغههای دنیوی عبور کرده و به مقام والایی نایل آمده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
