

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۷۹۰
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۹۰
بار دیگر ملتی برساختی برساختی
سوی جان عاشقان پرداختی پرداختی
بار دیگر در جهان آتش زدی آتش زدی
تا به هفتم آسمان برتاختی برتاختی
پرده هفت آسمان بشکافتی بشکافتی
گوی را در لامکان انداختی انداختی
سوی جانان برشدی دامن کشان دامن کشان
جانها را یک به یک بشناختی بشناختی
درزدی در طور سینا آتشی نو آتشی
کوه را و سنگ را بگداختی بگداختی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف تجلیات الهی و عشق میپردازد. او به ایجاد و بروز عشق در دل عاشقان اشاره میکند و از آتش عشق و شور روحانی سخن میگوید. مولانا با بیان تصاویری از فرازها و فرودهای آسمانی و شکافتن پردههای جهان، حال و هوای تعین و پیوستگی با ذات الهی را بازگو میکند. او همچنین به اهمیت صبر در مسیر جستجوی حقیقت و فرمانبرداری در برابر قدرتهای الهی اشاره میکند که در نهایت به کشف و شناخت واقعی میانجامد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
