

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۸۰
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۰
یا منیر الخد یا روح البقا
یا مجیر البدر فی کبد السما
انت روح الله فی اوصافه
انت کشاف الغطا بحر العطا
تقتل العشاق عدلا کاملا
ثم تحییهم بغمزات الرضا
صائد الابطال من عین الظبا
مالک الملاک فی رق الهوی
قوم عیسی لو راو احیائه
عالم الحس انکروا عیسی اذا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش و تمجید از حضرت حق و ویژگیهای او میپردازد. او خطاب به خداوند، او را نور و حیاتبخش جهان معرفی کرده و به صفات یگانه و بخششهای او اشاره میکند. مولانا به شدت عشق و شوق خود نسبت به خدا را بیان میکند و از چگونگی بخشش او به عاشقان سخن میگوید. او همچنین با اشاره به شخصیتهای مذهبی مانند عیسی و موسی، به مقام و جایگاه شفاعت الهی و قدرت پروردگار در نجات انسانها پرداخته و آرزوی آگاهی آدم نخستین را از لطف و رحمت الهی ابراز میکند. نهایتاً، شاعر از خداوند درخواست میکند که آتش عشق و آتش دلتنگی را خاموش کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
