

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۸۹
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۹
یا مخجل البدر اشرقنا بلالا
یا ساقی الروح اسکرنا بصهبا
لا تبخلن و اوفر راحنا مددا
حتی تنادم فی اخذ و اعطا
دعنا ینافس فی الصهباء من سکر
بالسکر یذهل عن وصف و اسما
خوابی الغیب قد املاتها مددا
راحا یطهر عن شح و شحنا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به دعوت از ساقی میپردازد که با نوشیدن شراب روح را بیدار کند و از شرابخواران دعوت میکند تا در این حال از وصف و نامها غافل شوند و در بزم خوشی غرق شوند. شاعر از ساقی میخواهد که بیش از این در بخشیدن و و فراوانی شراب بخیل نباشد تا بتوانند با هم در مستی و نوشیدن به تبادل احساسات بپردازند. در نهایت، سخن بر این است که نوشیدن این شراب میتواند انسان را از خصایل زشت پاک کند و به او آرامش بخشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
