

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۹۰۰
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰۰
بوی مشکی در جهان افکندهای
مشک را در لامکان افکندهای
صد هزاران غلغله زین بوی مشک
در زمین و آسمان افکندهای
از شعاع نور و نار خویشتن
آتشی در عقل و جان افکندهای
از کمال لعل جان افزای خویش
شورشی در بحر و کان افکندهای
تو نهادی قاعده عاشق کشی
در دل عاشق کشان افکندهای
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و تاثیرات عطر مشک میپردازد که در آن جهان را پر کرده است. او به قدرت تاثیرگذار این عطر بر دل و جان انسانها اشاره میکند و میگوید که این بو به نوعی شور و شوق در دلها ایجاد کرده است. همچنین به قدرت عشق و تمایلات انسانی اشاره میکند و نشان میدهد که این احساسات در زندگی عاشقان و رنجدیدگان نقش بسزایی دارند. در نهایت، شاعر به تسلط عشق و بندگی برای آنچه که در جهان است اشاره میکند، و بدین ترتیب دنیای انسانی را تحت تأثیر عشق و احساسات عمیق توصیف میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
