

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۳۱۳۵
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۳۵
با چرخ گردان تیره هوایی
دارد همیشه قصد جدایی
هذا محمد قتلی تغمد
انا معود حمد الجفایی
هذا حبیبی هذا طبیبی
هذا ادیبی هذا دوایی
هذا مرادی هذا فؤادی
هذا عمادی هذا لوایی
پر کن سبویی بیگفت و گویی
باهای و هویی گر یار مایی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به بیان حال و هوای جدایی و ناکامی در عشق میپردازد. شاعر با استفاده از نمادهایی چون چرخ گردان و سبو، به نوعی بیثباتی و تزلزل در روابط اشاره میکند و عشق را همچون دارویی برای دردهای قلبی معرفی میکند. با تأکید بر عشق حقیقی، شاعر از شنونده میخواهد تا به عمق این احساسات پی ببرد و خود را از زنجیر نصیحتها و قضاوتهای دیگران رها کند. او در نهایت همه را به آرامش و درک عشق واقعی دعوت میکند و بر اهمیت راستگویی در روابط تأکید میورزد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
