غزل شمارهٔ ۳۱۹۳

غدرالعشق فزلت قدمی

مزج‌الفرقة دمعی بدمی

و حنی‌القلب بما اورثنی

ندما فی ندم فی ندم

کره الحب وجودی و نأی

اسفا لیت وجودی عدمی

و سقی‌الصب و قد اسکرنی

شرب القلب و ماذاق فمی

ای صنم لطف ترا می‌دانم

نی ام ای دوست، بدان حد عجمی

ز لطیفی تو، گر شکر ترا

به دل اندیشم، ترسم برمی