

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۳۲۰۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۰۴
یا ملک المبعث والمحشر
لیس سوی صدرک من مصدر
سر نبری ای سر، اگر سر بری
آن ز خری دان که تو سر واخری
مقلة عینی لک یا ناظری
نظرة قلبی لک یا منظری
همچو پری، باش ز خلقان نهان
بر نپری تا نشنوی چون پری
غاب فؤادی لم غیبته
بعد حضوری لک، یا محضری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به بیان مسائلی عرفانی و فلسفی میپردازد و از عواطف انسانی و جوهرهای وجودی سخن میگوید. شاعر از مفهوم سروری و برتری صحبت میکند و اشاره میکند که باید از دنیای مادی فاصله گرفت و به عمق حقیقت نگریست. نویسنده از نیاز به صبر و بردباری در مواجهه با سختیها یاد میکند و تأکید میکند که انسان باید خود را از قید و بندهای دنیوی رها سازد. او به این نکته اشاره دارد که مال و ثروت واقعی نیست و انسان باید به دنبال درک عمیقتری از وجود خود باشد. در نهایت، شاعر به حقیقتی بالاتر از زندگی مادی اشاره دارد که به انسان آگاهی و روشنی میبخشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
