

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۳۵۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۸
نگار خوب شکربار چونست
چراغ دیده و دیدار چونست
عجب آن غمزه غماز چونست
عجب آن طره طرار چونست
عجب آن شهره بازار خوبی
عجب آن رونق گلزار چونست
دلم از مهر در ماتم نشستهست
عجب در مهر دل دلدار چونست
ز لطف خویش یارم خواند آن یار
عجب آن یار بی این یار چونست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیباییهای محبوب و روابط عاشقانه میپردازد. شاعر از ویژگیهای ظاهری و باطنی یار صحبت میکند و حیرتزده است که چگونه یک موجود میتواند چنین جذاب و تاثیرگذار باشد. عشق موجب غم و شادی در دل شاعر شده و او را درگیر احساساتی عمیق کرده است. شاعر به آنچه که محبوب در ظاهر نشان میدهد و آنچه که در دل دارد اشاره میکند و در نهایت به ارتباط خاص خود با یار اشاره میکند. او در مییابد که این عشق بینهایت است و فراتر از کلام و توصیف میباشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
