

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۶۵۱
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۵۱
مهتاب برآمد کلک از گور برآمد
وز ریگ سیه چرده سقنقور برآمد
آنک از قلمش موسی و عیسیست مصور
از نفخه او دمدمه صور برآمد
در هاون اقبال عنایت گهری کوفت
صد دیده حق بین ز دل کور برآمد
از تف بهاری چه خبر یافت دل خاک
کز خاک سیه قافله مور برآمد
از بحر عسلهاش چه دید آن دل زنبور
با مشک عسل گله زنبور برآمد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به توصیف پدیدههای طبیعی و نمادین پرداخته و از آنها برای بیان مفاهیم عرفانی استفاده میکند. مهتاب و نشانههای مختلف زندگی و آفرینش در یک جو روحانی و عرفانی به تصویر کشیده میشوند. در این میان، از فرزندانی چون موسی و عیسی یاد میشود که به مجازی احساسات و عشق الهی اشاره دارد. همچنین، سخن از زندگی و تلاش مخلوقات همچون زنبور و صدف در پی جستوجوی رزق و برکت است. در نهایت، شمس تبریز به عنوان منبع نور و شعور در میان این همه زیبایی و شور و شوق معرفی میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
