

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۶۵۵
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۵۵
از بهر خدا عشق دگر یار مدارید
در مجلس جان فکر دگر کار مدارید
یار دگر و کار دگر کفر و محالست
در مجلس دین مذهب کفار مدارید
در مجلس جان فکر چنانست که گفتار
پنهان چو نمیماند اضمار مدارید
گر بانگ نیاید ز فسا بوی بیاید
در دل نظر فاحشه آثار مدارید
آن حارس دل مشرف جان سخت غیورست
با غیرت او رو سوی اغیار مدارید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به پیروان عشق و خدا توصیه میکند که در جستجوی یار دیگر و کارهای بیهوده نباشند، زیرا این امر به کفر و محال میانجامد. او تاکید میکند که افکار ناپاک و وسوسهها را نباید پیروی کرد و تنها باید به عشق حقیقی و خالص توجه داشت. همچنین، بر این نکته صحه میگذارد که فرد باید از فریب نفس و زیباییهای زودگذر پرهیز کند، زیرا اینها به عذاب و گمراهی میانجامند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که تنها عشق حقیقی و درک عمیق از حقیقت میتواند انسان را به سمت سرنوشت والای معنوی رهنمون کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
