دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۶۷۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۴
چنان کز غم دل دانا گریزد
دو چندان غم ز پیش ما گریزد
مگر ما شحنه‌ایم و غم چو دزدست
چو ما را دید جا از جا گریزد
بغرد شیر عشق و گله غم
چو صید از شیر در صحرا گریزد
ز نابینا برهنه غم ندارد
ز پیش دیده بینا گریزد
مرا سوداست تا غم را ببینم
ولیکن غم از این سودا گریزد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تصویرسازی غم و عشق می‌پردازد و آنها را به یکدیگر نسبت می‌دهد. غم به‌مثابه دزدی ظاهر می‌شود که از دیدگان آگاه فرار می‌کند و درگیری بین عشق و غم را توصیف می‌کند. شاعر بیان می‌کند که اگرچه غم سراسر جهان را تحت تأثیر خود قرار داده، اما او همچنان به جستجوی آن ادامه می‌دهد. در نهایت، اشاره می‌کند که غم از خاموشی و ناگفته بودن نیز فراری است و از این رو، احساس تنهایی را به تصویر می‌کشد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.