

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۷۰۱
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۰۱
آن خواجه خوش لقا چه دارد
بازار مرا بها چه دارد
او عشوه دهد از او تو مشنو
رختش بطلب که تا چه دارد
نقدش برکش ببین که چندست
در نقد دگر دغا چه دارد
گر دست و ترازوی نداری
تا برکشی کز صفا چه دارد
اندر سخنش کشان و بو گیر
کز بوی می بقا چه دارد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به جستوجوی معنای عمیق و ارزش واقعی زندگی پرداخته است. او به زیباییهای ظاهری و فریبندگیها اشاره میکند و نصیحت میکند که تنها به ظاهر دل نبندیم. در ادامه، از اهمیت درک و شناخت باطن و وجود خداوند سخن میگوید و به رحمت و آثار شمس تبریزی در دلها اشاره میکند. شاعر در نهایت به تمتع از حالت مستی و بقاء در عشق الهی میپردازد و به دنبال حقیقت عمیقتری از وجود و رحمت میباشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
