دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۷۵۲
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۵۲
هم دلم ره می‌نماید هم دلم ره می‌زند
هم دلم قلاب و هم دل سکه شه می‌زند
هم دلم افغان کنان گوید که راه من زدند
هم دل من راه عیاران ابله می‌زند
هم دل من همچو شحنه طالب دزدان شده
هم دل من همچو دزدان نیم شب ره می‌زند
گه چو حکم حق دل من قصد سرها می‌کند
گه چو مرغ سربریده الله الله می‌زند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جنگ دوگانگی‌های درون خود اشاره می‌کند. دل او به شکل‌های مختلف احساسات و تمایلاتی را تجربه می‌کند؛ گاهی از راه‌نمایی و عشق سخن می‌گوید و گاهی دیگر، به دنبال فساد و دزدی است. دل وی به شحنه‌ای تبدیل می‌شود که دزدان را تعقیب می‌کند و در عین حال، در لحظاتی از سر ناامیدی فریاد برمی‌آورد. این تضادها نشان‌دهنده‌ی درگیری‌های روحی و عاطفی شاعر است که تحت تأثیر پیشامدهای مختلف قرار دارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.