دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۷۹۲
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹۲
هله پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد
هله پیوسته دل عشق ز تو شادان باد
غم پرستی که تو را بیند و شادی نکند
همه سرزیر و سیه کاسه و سرگردان باد
چونک سرزیر شود توبه کند بازآید
نیک و بد نیک شود دولت تو سلطان باد
نور احمد نهلد گبر و جهودی به جهان
سایه دولت او بر همگان تابان باد
گمرهان را ز بیابان همه در راه آرد
مصطفی بر ره حق تا به ابد رهبان باد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به ستایش مقام prophetic پیامبر و خصوصیات او می‌پردازد و حال‌وهوای عشق و شادی را با او مرتبط می‌کند. شاعر همچنین به عشق و حال خوب دل‌ها اشاره می‌کند و دعا می‌کند که کسانی که غمگین هستند، به شادی دست یابند. او نور پیامبر را برای همه انسان‌ها تابان می‌داند و خواهان هدایت گمراهان به مسیر حق است. در نهایت، نام شمس تبریز به عنوان آشنا با اسرار و درمان‌کننده دل‌های گمشده آورده می‌شود.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.