

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۸۳۶
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳۶
گر نخسپی شبکی جان چه شود
ور نکوبی در هجران چه شود
ور بیاری شبکی روز آری
از برای دل یاران چه شود
ور دو دیده ز تو روشن گردد
کوری دیده شیطان چه شود
ور بگیرد ز گل افشانی تو
همه عالم گل و ریحان چه شود
آب حیوان که در آن تاریکیست
پر شود شهر و بیابان چه شود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف قدرت و تاثیرات مثبت وجود محبوب میپردازد. او از تغییرات شگرفی که با وجود این محبوب ممکن میشود سخن میگوید و سؤالاتی را مطرح میکند که نشاندهندهی اثرات و نتایج عشق و محبت است. این سؤالات شامل وقوع شگفتیهای متفاوتی است که در جهان، دلهای یاران و حال و روز انسانها با حضور این محبوب به وجود میآید. در نهایت شاعر به سکوت و خاموشی دعوت میکند و تأکید میکند که اگر محبوب خود را معرفی نکند، آشفتگی باقی خواهد ماند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
