

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۸۵۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۵۸
وقتی خوش است ما را، لابد نبید باید
وقتی چنین به جانی جامی خرید باید
ما را نبید و باده از خم غیب آید
ما را مقام و مجلس عرش مجید باید
هر جا فقیر بینی با وی نشست باید
هر جا زحیر بینی از وی برید باید
بگریز از آن فقیری کاو بند لوت باشد
ما را فقیر معنی چون بایزید باید
از نور پاک چون زاد او باز پاک خواهد
و آنکهز حدث بزاید او را پلید باید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به موضوع و حال و هوای عرفانی و معنوی میپردازد و دربارهٔ لذتهای باطنی و معنایی از زندگی صحبت میکند. مولانا نسبت به محبت و معنویت تأکید دارد، به ویژه در ارتباط با الگوهای صوفیانه و عشق به خدا. او از نشانهها و اوصاف فقر واقعی میگوید و تفاوت آن را با گناهان و نادرستیها بیان میکند. زندگی به عنوان فرصتی برای کسب تازگی و عید در هر لحظه معرفی شده است، و در نهایت، شاعر از شمس تبریزی یاد میکند که در کلام و تجلیاتش تأثیر عمیقی گذاشته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
