

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۰۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۰۵
مرغان رفتند بر سلیمان بخروش
کاین بلبل را چرا نمیمالی گوش
بلبل گفتا به خون ما در بمجوش
سه ماه سخن گویم و نه ماه خموش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مرغان به سلیمان درخواستی دارند و از او میپرسند که چرا بلبل بیصداست. بلبل در پاسخ میگوید که به خاطر غم و اندوه خود، سه ماه به سخن گفته و نه ماه سکوت کرده است. این شعر به عمق احساسات بلبل و بحران عاطفی او اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
