

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۰۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۰۸
نیمی دف من به موش دادی همه خوش
باقی به کف بنده نهادی همه خوش
با درف دریده در سماع آمدهایم
ای با تو مراد و بیمرادی همه خوش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و لذت ناشی از هنر و موسیقی اشاره میکند. او نسبت به تقسیم دف، که نماد نشاط و شادی است، سخن میگوید و این تقسیم را نشانهای از خوشی عنوان میکند. همچنین، به حال و هوای سماع و ارتباط عمیق با معشوق پرداخته و نشان میدهد که در کنار او، همه چیز زیبا و خوشایند است. در نهایت، او به آرامش و رضایت در این پیوند اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
