

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۱۰
هرچند ملولی نفسی با ما باش
مگریز ز یاران و درین غوغا باش
یا همچو دلم واله و شیدائی شو
یا بهر نظاره حاضر سودا باش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به احساسات و حال و هوای خود اشاره میکند. اگرچه شاید دیگری از نظر روحی دچار خستگی و ملال باشد، اما او را دعوت میکند که از جمع یاران دور نشود و در شور و غوغا باقی بماند. همچنین از او میخواهد که یا مانند دل او شیدا و عاشق شود، یا حداقل برای مشاهده و نظارهگری از عشق و شیدایی حاضر باشد. این شعر به رابطهٔ میان عشق و حال درونی انسانها میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
